Russels Lof

Anke

Noor José-bewerkt-2

Hij en zij
Zij en zij
zij aan zij

In herinnering aan de vele mooie ritten in Amerongen en één heel bijzondere op Texel, hier op de foto’s, op 16 juli 2009.

Na een lang en zeer mooi paardenleven, vol liefdevolle zorg is Anke afgelopen dinsdag, op 16 juli 2019 rustig ingeslapen. Heel verdrietig maar ook heel troostrijk dat het zo snel en vredig ging en dat ze zo oud mocht worden (34). Niks geen gesol, geen nodeloos lijden, maar een mooi en waardig einde. Oh wat gun ik dat mijn jongens ook, al mogen ze eerst heus nog wel een poosje samen gezond blijven …

Dag lieve Anke, sterkte lieve José.

IMG_3445-bewerkt-2

  1. Alice

    Wat ziet Anke er lief uit in die fotos, ik denk dat zij veel omhelzingen heeft gehad van jou! Wat heerlijk om paard te rijden en van de omgeving en natuur te genieten. Hoe lang is ze bij jou geweest? Mochten alle beesten heel lang leven, goed worden verzorgd en zo vredig inslapen.

    • Hoi Alice, dank voor je lieve reactie, en ja, zo’n einde gun ik ook alle dieren. Maar ik heb het voor een buitenstaander niet duidelijk beschreven, vrees ik, want Anke (het lichte paard) is niet van mij, maar van een vriendin op Texel. Ze waren wel 30 jaar samen… Die donkere is mijn paardje, Fengur, en die is nu 32 en ook al bijna zo lang bij me (als veulentje van 4 maanden geadopteerd).

  2. Alice

    Oh, Noortje, dank voor uitleg! Wat heb je Fengur jong geadopteerd! Is dat een ‘meisje’ of ‘jongen?’ (ik kan me de Nederlandse paarde namen niet bedenken) Rij je nog? Ja, ik ben een buitenstaander in het buitenland 😹 Mijn zus is meerdere keren op Texel geweest.

    • Fengur is een jongen (ruin), een IJslands paard. Zijn naam is ook IJslands en betekent ‘geschenk’. Hij was een geschenk aan mezelf, na vele bijbaantjes als student. Hij is toen eerst nog een paar jaar opgegroeid in een kudde in een natuurgebied, daarna kwam hij ‘naar huis’ en ging ik in de jaren die volgden vele avonturen met hem beleven… Nu hij een oud mannetje is (maar nog hartstikke fit) praat ik vaak met hem over al wat we samen meemaakten 🙂

    • Inderdaad, je bent ermee vergroeid en verliest een deel van je. Maar als ze zo oud zijn geworden, kun je wel meer vrede hebben met het afscheid is mijn ervaring en zijn er na verloop van tijd meer warme herinneringen dan verdrietige. Ik verloor ooit een hond die nog geen 1 was en dat doet nog altijd zeer…

      • Omdat ik nooit een paard had, er zelfs bang voor ben.
        Van het verlies van dieren weet ik wèl iets. Het was maar een kat en later de hond, toch was er verdriet.

        • Laat dat ‘maar’ maar weg… een kat en een hond heb je bijna continu om je heen, dat is misschien nog wel erger. Al zijn er niet echt gradaties natuurlijk; het verlies van alle dieren waarvoor je zorgde en waarvan je hield, hakt erin.

          (En ik denk niet dat je voor dat ouwe knuffelbeertje van mij bang zou zijn 🙂

  3. Hallo Noortje,
    Wat fijn dat je zulke dierbare herinneringen koestert aan Anke en dat
    Anke vredig is heengegaan, het zal een zware klap voor Jose zijn.
    Maar ik hoop dat zij troost vind in de dierbare herinneringen.
    Het gedichtje vind ik heel mooi en lief
    Dat kan je alleen maar schrijven wanneer je echt van dieren houdt.
    Wat is Funge ook een mooi paard en ik hoop dat je nog jaren van
    haar mag genieten in goede gezondheid.
    Wij hadden twee labradors een blonde en een zwarte.
    Het afscheid van Floris en Max liet ook een grote gat achter,
    vooral omdat Floris had een ziekbed en het was een zware beslissing
    om hem te laten inslapen, maar het was het humane om te laten doen.
    We zijn bij onze honden gebleven tot het einde en dat is zwaar, maar zoveel
    liefde als we van onze honden hadden gekregen was dat het goede om te doen.
    Ik mis ze nog steeds maar ik denk aan alle fijne en mooie momenten en ben blij
    dat ik dit heb mogen meemaken.
    Dit is een mooi afscheid wat je hebt gemaakt en ik wens jou en je vriendin
    sterkte want het is niet zo maar iets er blijft een leegte achter.

    • Dank voor je lieve reactie. En ja, ik kan me heel goed voorstellen hoe moeilijk het afscheid van Floris en Max was. En zo’n zwaar ziekbed is helemaal moeilijk, maar gelukkig kun je als mens/ ‘baasje’ er wel voor zorgen dat het niet al te erg wordt. Op tijd ingrijpen en laten gaan is ook een vorm van liefde. En ik blijf ook altijd bij al mijn dieren tot/bij het einde, zelfs een kip heb ik op schoot in laten slapen 🙂

  4. Anoniem

    Lieve Noortje, bedankt weer voor je fijne reactie. Pipar is gelukkig nog steeds heel ontspannen en Joep belde gisteren dat hij een lieve 14 jarige ruin weet (met eczeem die graag naar een eiland wil verhuizen omdat het daar een stuk fijner is voor eczeempaarden), die hoop ik als zijn nieuwe vriend de rest van zijn leven bij hem kan blijven. Als dat niets gaat worden dan heb ik via de IJslandse paarden site ook al heel veel aanbiedingen voor een nieuw maatje. Wil even Joep afwachten die moet met Chris overleggen natuurlijk. Ik wil i.v.m. mijn eigen leeftijd geen heel jong paard meer. heb ook de garantie van Joep dat als ik niet meer voor mijn paarden kan zorgen dat ze bij hem op hun landgoed de rest van hun leven mogen slijten dus dat geeft mij wel rust.

    • Jeetje wat fijn José, zowel van dat maatje voor Pipar maar ook dat geweldige aanbod van Joep dat de paarden bij hem mogen komen mocht je er ooit zelf niet meer voor kunnen zorgen. Want dat ‘vergeet’ ik wel eens. Terwijl onze paarden zo oud worden, worden wij er natuurlijk ook niet jonger op! Als Pipar zo oud wordt als Anke, dan ben je al wel ….??!!! Maar ik zie jou ook dan nog wel relaxte ritjes maken, twee bejaarden samen op stap 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Vogeltuin gecombineerd met Fotografie

De vogels die onze tuin bezoeken en de insecten en bloemen die er leven en algemene fotografie

Eveline Lenderink

op mijn werk rust copyright, wil je een foto gebruiken mail mij dan via de contactpagina

Santiago the Shepherd

“It's the possibility of having a dream come true that makes life interesting.”

Sherry Felix - port4u

Artist, Photographer and Computer Tutor/Tech

Yemrev Kiekt

...vooral in de natuur, soms op een zijpad...

Waar mijn pen ligt, ben ik thuis

Wherever I lay my pen, that's my home

schrijfselsvanmij

kleine dingen die me zoal bezig houden

willyhuisman

schrijver van korte verhalen en gedichten/hobbyfotograaf

noortjerusselcom.wordpress.com/

Noortje Russel - Tekst & Beeld

Russels Lof

RusselsLof is een lofzang op het leven, in woord en beeld. Leuk dat je komt kijken op mijn blog; hopelijk geniet je met me mee!

Matroos Beek

Grensgevallen

jhoudephotography

Simply photography

Deborah Hamar

Just me . . .

Reinhold Staden Photography

It's all about light and shadows

fotografie Sjoukje

Er is zoveel moois te zien en het is geweldig om dat vast te leggen met mijn camera.

paard-en-mens

Een persoonlijke zoektocht naar de relatie tussen paard en mens.

pix & kardz

squeezing the moment, sharing the joy

Bente Haarstad Photography

This site is mainly about pictures, from the middle of Norway. Click a picture to read posts.

%d bloggers liken dit: