Russels Lof

Aan het werk…

Sinds ik bovenstaande foto maakte op 18 oktober jl. heb ik welgeteld nog twee keer de camera meegenomen. Dit buitengewoon karige gemiddeld van eens per maand (tegenover een daarvoor gebruikelijk gemiddelde van meerdere keren per week) komt niet alleen door een gebrek aan tijd, maar vooral door een gebrek aan rust en creativiteit. Een en ander heeft wel met elkaar te maken, lijkt me. Daarom een misschien niet zo heel erg verwonderlijk inzicht zo aan het eind van het jaar:

Creativiteit ontstaat door tijd
en rust aan je hoofd

Een leven zonder migraine leek 35 jaar lang een utopie, maar nu het werkelijkheid is geworden, blijkt de ideale wereld niet te bestaan. Het is ontegenzeggelijk geweldig dat ik niet meer wekelijks in bed lig te creperen van de pijn en ellende, maar het is helaas geen voortdurend besef dat me puur en alleen daarom gelukkig maakt. Dacht ik vorig jaar nog iedere dag jubelend door het leven te gaan als ik geen aanvallen meer had, inmiddels vind ik het doodnormaal om iedere dag migrainevrij op te staan.

De afgelopen 15 jaar was de migraine invaliderend en moest ik een weg vinden om me niet door de pijn en verloren dagen te laten verzwelgen. De kluizenaar in mijzelf kreeg nog meer kans te floreren en ik vond troost en inspiratie in de natuur. Mijn lieve zoon en onze diertjes zorgden voor meer dan voldoende liefde en vreugde. Mijn leven beperkte zich vooral tot ons huis en de natuur om ons heen; werken bestond uit een enkele schrijfklus. Hoezeer mijn gevoel voor eigenwaarde daar ook onder leed, ik had er toch ook vrede mee. Het was zoals het was en ik maakte er het beste van.

De migraine heeft mij gevormd
maar ook misvormd

Oh hoe anders is mijn leven nu, zo zonder migraine en met een bijna full-time job. Maar is het daarmee ook beter?

Sinds eind oktober werk ik 32 uur per week (vaak ook meer, in mijn hoofd altijd meer) voor een organisatie waar nog heel veel ‘niet echt lekker loopt’. Best begrijpelijk aangezien een en ander in korte tijd uit de grond is gestampt, er geen uniformiteit is tussen de betrokken instanties, de bestaande hulpmiddelen niet geschikt blijken voor de klus die geklaard moet worden en omdat de feiten en inzichten met de dag veranderen. Dat vraagt nogal wat van de mensen die er werken, en waarschijnlijk nog wel wat extra voor mensen die niet veel gewend zijn, zoals ik…

Het veel werken (veel uren maken) kost me geen moeite, het gedoe eromheen wel, en vooral het feit dat ik het werk nog steeds erg spannend en ook lastig vind. Daarom ben ik na een werkdag opgebrand en ben ik er op mijn vrije dagen eigenlijk ook nog steeds mee bezig. Het is nog maar kort ‘sinds eind oktober’ en hopelijk verandert er nog wel wat ten goede, de komende tijd. Zowel in de organisatie van het werk als in mijn vermogen er beter mee om te leren gaan; dat zal zeker nodig zijn om het vol te kunnen houden. En als dat lukt, hoop ik vooral dat er zo weer wat meer tijd en vooral creativiteit ontstaat om weer vaker te kunnen doen waar ik écht gelukkig van word: de natuur in gaan en me daar laten inspireren om mooie plaatjes te maken.

.

Bovenstaande foto is een van de tien genomineerde foto’s van de herfstwedstrijd van It Fryske Gea. Wil je weten hoe ik deze foto maakte? Of ben je benieuwd naar de andere foto’s en wil je stemmen? Kijk kan HIER.

.

.

.

bluebrightly

Wanderings & observations

lopen en koken

lekkerLopen-pelgrimwandelcoach-passies- lekkerLopenTV

Smiley on my face

Over Parkinson en andere leuke dingen

Le Drake Noir

Andrikken

Leo van der Heyden

Photography …. you know …. a click on the picture …..

Vogeltuin gecombineerd met Fotografie

De vogels die onze tuin bezoeken en de insecten en bloemen die er leven en algemene fotografie

Eveline Lenderink

op mijn werk rust copyright, wil je een foto gebruiken mail mij dan via de contactpagina

Santiago the Shepherd

“It's the possibility of having a dream come true that makes life interesting.”

Sherry Felix - port4u

Artist, Photographer and Computer Tutor/Tech

Yemrev Kiekt

...meestal langs een natuurpad, soms in een donkere stad

Waar mijn pen ligt, ben ik thuis

Wherever I lay my pen, that's my home

schrijfselsvanmij

kleine dingen die me zoal bezig houden

willy huisman

fotografeert & schrijft verhalen en gedichten

Russels Lof

RusselsLof is een lofzang op het leven, in woord en beeld. Leuk dat je komt kijken op mijn blog; hopelijk geniet je met me mee!

Matroos Beek

Grensgevallen

jhoudephotography

Simply photography

Deborah Hamar

Just me . . .

%d bloggers liken dit: